<
مژگان زارع مدرس سنتور کودکان
<
امید انوشه نوازنده سنتور
<
ایمان دوست حسینی مدرس تنبک
<
حمید مزیدی مدرس گیتار
<
علی رضا رستگار مدرس عمود
<
علی رضا سهیلی زاده نوازنده نی
<
مصطفی راه پیما نوازنده گیتار کلاسیک
<
محمد نصیری زاده نوازنده دف
<
حامد نصیری زاده مدرس آواز کلاسیک ، تئوری موسیقی و سلفژ
<
امیر احمدی نوازنده پیانو و کیبورد
<
محسن کریمی نوازنده ویولون و کمانچه
<
مصطفی امیدی نوازنده تنبک
<
لیدا فارسی مدرس موسیقی کودک
<
محمد شرعیاتی نوازنده ویولون ایرانی
<
مهدی انتظاری خواننده آواز ایرانی
<
میثیم ثقفی نوازنده تار و سه تار
<
محمد مزیدی نوازنده گیتار
<
محمد جواد میرجلیلی نوازنده ساز دهنی(هارمونیکا)
<
فرهاد آقازاده نوازنده ویولون ایرانی
<
علی رضا نظافت نوازنده دف
Bootstrap Slider

بیوگرافی پرویز منصوری ، مؤلف کتاب تئوری بنیادی موسیقی

بیوگرافی

منصوری اولین ، پرکارترین و جدی ترین مؤلف در رشته موسیقی در زبان فارسی است.

  • 1397/02/27
  • بازدید : 489

پرویز منصوری

پرویز منصوری

وی موسیقیدان ، مدرس ، مترجم و مؤلف می باشد که در اسفند 1303 در همدان متولد شد. در همان دوران کودکی به همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد.آموزش ویولن را با استاد موسی خان نی داوود آغاز کرد ولی چون شیوه آموزش نی داوود بدون نت بود ، نزد روبیک گریگوریان رفت و در سال 1320 به همراه خانواده اش به اصفهان رفت و در آنجا ضمن تحصیل در مقطع متوسطه نزد بوزاند گارسپاریان به آموزش موسیقی ادامه داد. در سال 1324 تحصیلات خود را در دبیرستان به پایان رساند و به تهران بازگشت . وی دوره ی آموزش آهنگسازی را با حسین ناصحی پشت سر گذاشت و بدون کنکور وارد رشته آهنگسازی شد. در سال 1328 برای امرار معاش ترک تحصیل کرد و در بانک ملی استخدام شد و در سال های مبارزه برای ملی شدن صنعت نفت به فعالیت سیاسی پرداخت و بعد از کودتای 1332 به مدت یکسال به زندان رفت. از سال 1355 به آموزش خصوصی موسیقی در رشته های ویولن ، سلفژ و هارمونی پرداخت. در سال 1341 با کمک های مالی پدرش و مختصری کمک از وزارت فرهنگ و هنر وقت به اتریش رفت و در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی در رشته آهنگسازی زیر نظر هانس یلینگ به تحصیل پرداخت. در سال 1349 پس از اتمام تحصیل و گرفتن پایان نامه از این آکادمی به ایران بازگشت و مشغول تدریس در هنرستان های موسیقی ، دانشگاه و تلویزیون شد. پس از انقلاب فرهنگی و تعطیل شدن هنرستان های موسیقی به تدریس خصوصی مشغول شد.

منصوری از اولین ، جدی ترین و پرکارترین مؤلفان در رشته موسیقی در زبان فارسی است. تنوع موضوع در آثار او قابل توجه است و مسائل مختلفی را شامل می شود. از جمله تئوری بنیادی موسیقی ، هارمونی تحلیلی ، ارکستراسیون ، کاوش در قلمرو موسیقی ایرانی  و ... شناخته شده ترین و تاثیرگذارترین اثر منصوری ، تئوری بنیادی موسیقی است که تا به امروز حدود 40 بار از سوی انتشارات کارنامه تجدید چاپ شده است و در سال 1371 بعنوان کتاب سال موسیقی برای مترجم جایزه ای به ارمغان آورد. از دیگر آثار او می توان به " چگونه خوب بشنویم " و " چگونه از موسیقی لذت ببریم " اشاره کرد.

منصوری به موسیقی دستگاهی ایران و موسیقیدانان برجسته آن علاقه آشکاری داشت و با نوشتن مقالاتی درباره موسیقی ایرانی ( که بعدها در کتاب کاوش در قلمرو موسیقی ایرانی چاپ شد) و درباره موسیقیدانان بزرگ چون خالقی و صبا ، دقت نظر و مسئولیت فرهنگی خود را نسبت به موسیقی کشورش نشان داد. 5 سال تمرین و تسلط او به زبان آلمانی از او مترجمی قابل اعتماد ساخت و دانش نظری سطح بالای او در موسیقی و حس امانتداری و دقتش او را شخصیتی معرفی می کند که می تواند برای آنها که می خواهند جدی و بامسئولیت کار کنند ، الگویی شاخص باشد.

پرویز منصوری در 14 دسامبر 2011 در بیمارستان هیتزینگ شهر وین چشم از جهان فرو بست.

روحش شاد و یادش گرامی.