<
امید انوشه نوازنده سنتور
<
ایمان دوست حسینی نوازنده تنبک
<
حمید مزیدی نوازنده گیتار
<
علی رضا رستگار نوازنده عمود
<
علی رضا سهیلی زاده نوازنده نی
<
مصطفی راه پیما نوازنده گیتار کلاسیک
<
محمد نصیری زاده نوازنده دف
<
حامد نصیری زاده مدرس آواز کلاسیک ، تئوری موسیقی و سلفژ
<
امیر احمدی نوازنده پیانو و کیبورد
<
محسن کریمی نوازنده ویولون و کمانچه
<
مصطفی امیدی نوازنده تنبک
<
لیدا فارسی مدرس موسیقی کودک
<
محمد شرعیاتی نوازنده ویولون ایرانی
<
مهدی انتظاری خواننده آواز ایرانی
<
میثیم ثقفی نوازنده تار و سه تار
<
محمد مزیدی نوازنده گیتار
<
محمد جواد میرجلیلی نوازنده ساز دهنی(هارمونیکا)
<
فرهاد آقازاده نوازنده ویولون ایرانی
<
علی رضا نظافت نوازنده دف
Bootstrap Slider

بیوگرافی اسماعیل مهرتاش ، مؤسس جامعه باربد

بیوگرافی

مهرتاش اولین کسی که ردیف آوازی را خلق کرد تا هنرجویان آواز را از سطح مبتدی تا پیشرفته به کمال برساند.

  • 1397/05/18
  • بازدید : 512

اسماعیل مهرتاش

اسماعیل مهرتاش

وی در سال 1283 در تهران به دنیا آمد. تحصیلاتش را در مدرسه دارالفنون به پایان رساند و به موسیقی روی آورد. فراگیری تار را نزد درویش خان آغاز نمود .بعدها از محضر اساتیدی چون داوود شیرازی و سپس علینقی وزیری بهره برد. مهرتاش قبل از ایجاد کلوپ و جامعه باربد به اجرای نمایش در منزل خود می پرداخت که می توان به " بچه سه قلو " ، " دو ارباب و دو نوکر " ، " ابهت الممالک " ، " انوشیروان عادل " و " دکتر ریاضیدان " اشاره کرد. در سال 1305 جامعه باربد را تاسیس کرد که در آنجا تار می نواخت و تصنیف می ساخت و همچنین به آموزش آواز و ردیف موسیقی نیز می پرداخت. او با خوانندگانی چون ملوک ضرابی و ادیب خوانساری همکاری داشت.

مهرتاش کلاس هایی برای آموزش تار ، فن بیان و هنرپیشگی بنیان نهاد . شاگردانی چون محمدعلی کشاورز ، عزت الله انتظامی ، علی نصیریان ، رسول نجفیان و ... در این کلاس ها آموزش دیدند. او همچنین حدود چهارصد و پنجاه آهنگ برای مناسبت های گوناگون ساخت. قطعات موزون زیبایی نیز اجرا کرده است که " اپرت لیلی و مجنون " و " خسرو و شیرین " از جمله آثار مشهور اوست.

شیوه تدریس آواز در کلاس های اسماعیل مهرتاش به گونه ای بوده است که خوانندگان بزرگی به موسیقی ایران تقدیم کرده است و جالب این که هیچکدام از این خوانندگان شبیه به هم نمی خوانند و هر کدام شیوه منحصربه فرد خود را دارند. مهرتاش جز معدود کسانی است که هنرجوپروری را از مرحله ابتدایی تا مراحل پیشرفته و سطح یک اجرایی در دستور کار خود قرار داده است. با در نظر گرفتن الفبای آوازی برای هنرجویان مبتدی کار خود را شروع می کند و دست به ابتکاری بزرگ در این زمینه می زند و ردیف آوازی را خلق می کند تا با استفاده از آن بتواند تمام نکات صدایی و تحریری که برای هنرجویان از سطح مبتدی تا عالی مورد نیاز است را در آن بگنجاند. همین امر سبب شد تا هنرجو بتواند سال ها از آن بهره ببرد و پیشرفت خود را در آن مکتب ادامه دهد. فقدان این اصل در شیوه آموزش دیگران سبب می شد ، هنرجو بعد از چند سال احساس کند همه چیز را فرا گرفته و احساس یکنواختی کند و در نتیجه آن استاد خود را عوض کند.

نکته دوم در شیوه آموزش مهرتاش این بود که در اجرای آواز فقط صدا و خوب خواندن ملاک نیست و صدا و فیزیک خواننده باید به نوعی دارای مهارت بازیگری و فن بیان هم باشد و از هنرجویان آوازی خود در اجراهای صحنه ای تئاتر نیز استفاده می کرد. شاگردانی چون شهیدی ، وفایی ، منتشری ، شجریان و شفیعی در این تئاترها بصورت کاملا عملی و حرفه ای به اندوخته های آوازی خود می افزودند.

این دو نکته کلیدی در شیوه آموزشی مهرتاش سبب می شد که هیچکدام از شاگردان مهرتاش شبیه هم نمی خواندند و هر کدام سبک خاصی برای خود خلق کردند.

محمد منتشری ، از شاگردان مهرتاش است که مجموعه تصانیف تهران قدیم و ردیف آوازی به روایت مهرتاش را جمع آوری و منتشر کرده است.

اسماعیل مهرتاش در سال 1359 دار فانی را وداع گفت.

روحش شاد و یادش گرامی .