<
امید انوشه نوازنده سنتور
<
ایمان دوست حسینی نوازنده تنبک
<
حمید مزیدی نوازنده گیتار
<
علی رضا رستگار نوازنده عمود
<
علی رضا سهیلی زاده نوازنده نی
<
مصطفی راه پیما نوازنده گیتار کلاسیک
<
محمد نصیری زاده نوازنده دف
<
حامد نصیری زاده مدرس آواز کلاسیک ، تئوری موسیقی و سلفژ
<
امیر احمدی نوازنده پیانو و کیبورد
<
محسن کریمی نوازنده ویولون و کمانچه
<
مصطفی امیدی نوازنده تنبک
<
لیدا فارسی مدرس موسیقی کودک
<
محمد شرعیاتی نوازنده ویولون ایرانی
<
مهدی انتظاری خواننده آواز ایرانی
<
میثیم ثقفی نوازنده تار و سه تار
<
محمد مزیدی نوازنده گیتار
<
محمد جواد میرجلیلی نوازنده ساز دهنی(هارمونیکا)
<
فرهاد آقازاده نوازنده ویولون ایرانی
<
علی رضا نظافت نوازنده دف
Bootstrap Slider

بیوگرافی استاد جلیل شهناز از نوازندگان برجسته تار ایران به همراه مختصری از بیوگرافی عبدالحسین شهنازی

بیوگرافی

جلیل شهناز ، خالق آثاری چون تار و ترمه ، شور و زندگی ، نرگس مست

  • 1397/01/24
  • بازدید : 548

جلیل شهناز

جلیل شهناز اول خرداد 1330 در اصفهان به دنیا آمد.یکی از سرشناس ترین نوازندگان تار در ایران می باشد. وی در خانواده ای به دنیا آمد که تقریبا همگی با موسیقی آشنایی داشتند و در رشته های مختلف هنر از جمله تار ، سه تار ، سنتور و کمانچه به مقام استادی رسید. پدرش ، شعبان خان ، نوازنده تار ، سه تار و سنتور بود و عمویش ، غلامرضا سارنگ ( سارنج ) ، کمانچه را خوب می نواخت. جلیل شهناز نوازندگی تار را نزد برادرش حسین و  عبدالحسین شهنازی آغاز کرد.( عبدالحسین شهنازی ، فرزند آقا حسینقلی فراهانی در سال 1284 به دنیا آمد.فراگیری تار و سه تار را نزد برادر خود علی اکبر شهنازی آموخت.جزو اولین گروه نوازندگان رادیو بود و همکاری خود را با ابوالحسن صبا ، مرتضی محجوبی ، حسن تهرانی ، حبیب سماعی ، مرتضی نی داوود و ... آغاز کرد.عبدالحسین شهنازی در سن 47 سالگی درگذشت و به همین سبب آثار زیادی از او باقی نمانده است. آهنگی در " همایون " با صدای شادروان جواد بدیع زاده از او به یادگار مانده است. جلیل شهناز و فرهنگ شریف از شاگردان او بودند.)

عبدالحسین شهنازی

جلیل شهناز به علت استعداد زیادی که داشت خیلی زود توانست دوره آموزش را به پایان برساند و در سال 1328 نوازندگی در رادیو اصفهان را آغاز کرد. در سال 1336 به دعوت رادیو به تهران آمد و با برنامه گلها و ارکستر حسین یاحقی همکاری خود را شروع کرد.او از نوازندگان گروه " یاران ثلاث " به همراه تاج اصفهانی و حسن کسایی ، اجراهای زیادی در داخل و خارج از کشور داشت. جلیل شهناز به همراه فرامرز پایور ، علی اصغر بهاری ، محمد اسماعیلی و سید محمد موسوی گروه " اساتید موسیقی ایران " را در دهه 1360 تشکیل دادند و به اجرا در کشورهای اروپایی ، آسیایی و آمریکا پرداختند.

ویژگی های نوازندگی جلیل شهناز:

وی با استفاده از تکنیک های برجسته در شیوه تار نوازی توانست بسیاری از ردیف های موسیقی سنتی ایرانی را با تار بنوازد که می توان به نوازندگی در مایه دشتی و دشتستانی اشاره کرد که از کارهای باارزشی در موسیقی محسوب می شود.جلیل شهناز علاوه بر اشراف کامل بر ردیف ، ویژگی منحصر به فردی دارد. جواب آوازهایش از شاهکارهای بی نظیر موسیقی است و جزو معدود نوازندگانی است که از تمام امکانات ساز بهره می برد و بسیاری از گوشه های مهجور را نواخته است. رعایت جمله بندی در نوازندگی از دیگر ویژگی های اوست. وی هیچ گاه از کسی تقلید نکرد و شیوه خودش را داشت.

در سال 1383 بعنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد و مدرک درجه یک هنری ( دکترا ) برای تقدیر از یک عمر فعالیت هنری به وی اعطا شد.

در سال 1387 ، محمدرضا شجریان گروه خود را به افتخار جلیل شهناز ، شهناز نامگذاری کرد.

آلبوم عطرافشان ، گل های جاویدان ، تار و ترمه ، شور و زندگی ، عشق و زندگی ، انتظار دل و خلوت گزیده ( با صدای شجریان ) ، سکوت ( با صدای ایرج بسطامی ) ، نرگس مست ( با صدای حسام الدین سراج ) ، تمنای وصال ( با صدای عبدالحسین مختاباد ) و ... از جمله آثار اوست.

وی شش فرزند به نام های کیومرث ، علیرضا ، فرشته ، فریبا ، فروزنده و نوشین دارد.

جلیل شهناز پس از یک دوره بیماری در 27 خرداد ماه سال 1392 در بیمارستان آراد درگذشت.

روحش شاد و یادش گرامی.